1- درون خویش را اصلاح کن که پروردگار برونت را اصلاح می گرداند ..ورابطه میان خویش و پروردگار را اصلاح کن که پروردگار رابطه میان تو ومردم را اصلاح می گرداند.....و دنیا را به آخرت بفروش در هر دو سود عایدت می شود و مبادا آخرت را به دنیا بفروشی که در هر دو زیان خواهی دید.
2- برای دنیا به اندازه بقایت در آن تلاش بنما و برای آخرتت نیز به اندازه بقایت در آن بکوش.
3- چه نیک است خواری وذلت توانگران در مقابل فقرا و چه زشت است خواری وذلت فقرا در مقابل توانگران.
4- با هیچ چیزی پیکار نکردم که بر من سخت باشد به اندازه پیکار با نفسم گاهی او بر من غالب می شد و گاهی نیز من بر او چیره می شدم.
5- بشربن حارث می گوید: به سفیان گفته شد: آیا توانگران به منزلت زهد وپارسایی نائل می شوند؟ فرمود: آری ؛ هنگامی که مصیبتی بر آنان فرود آید صبر پیشه می کنند و هرگاه که به نعمتی دست یافتند سپاس پروردگار را بجای می آورند.
6- از خشم پرودگار بر سه چیز بپرهیز: 1- بپرهیز از کوتاهی در آنچه تو را بدان امر فرموده است. 2- بپرهیز از اینکه تو را درحالی بیابد که بدانچه روزی ات گردانیده راضی نیستی.3- اینکه چیزی از دنیا را بطلبی وبدان دست نیابی واز خداون خشم بگیری.
7- زمانی بر مردم می آید که دلها می میرند و تن ها زنده می شوند.
8- اگر باور راستین در درون قلب انسان جای می گرفت وجودش مالامال از سرور ونیز اندوه می شد؛ سرور وشوق برای بدست آوردن بهشت وترس از وارد شدن به دوزخ.
9- سه چیز از صبر است: 1- از مصیبت خویش سخن نگفتن 2- از دردها ننالیدن 3- خود را پاک ندانستن.
10- هنگامی که برادری به دیدارت آمد از او مپرس آیا طعامی صرف می نمایی؟ و آیا چیزی برای تناول خدمت آورم؟ بلکه بیاور اگر خواست تناول می کند وگر نخواست آنرا بستان.
11- اگر خود را شناختی سخن دیگران در موردت گزندی به تو نمی رساند.
12- با زبانت چنان سخن مگو که دندانهایت شکسته شوند.
13- می خواهم جرعه ای آب بنوشم دیگری را می بینم که در نوشیدنش بر من پیشی می گیرد در آنهنگام گویا دنده ای از دنده هایم را چنان کوبیده است که قادر به جبران آن نیستم.
14- همواره آن کسی که هیچ نهانی از او پنهان نمی ماند را در نظر داشته باش و به درگاه کسی امید ببند که صاحب وفا باشد و از آن کسی بهراس که عقوبت وجزای بندگان بدست اوست.
15- بارالها ؛ حیوانات را می نگرم که با ضربه چوپانی اگه گشته و از خواسته های خویش می گذرند ؛ اما من با وجود کتاب تو نمی توانم از تمایلات نفسانی خویش دست بکشم .این چه روسیاهی بزرگی است.
16- دنیا را به کسی ندادند مگر اینکه به وی گفته شد :بستان دنیا را ونیز به اندازه آن اندوه.
17- اگر حیوانات بسان شما عقل داشتند تا در مورد مرگ اندکی بیندیشند اکنون شما هیچ حیوان فربه ای را نمی خوردید.
18- دنیا بسان نانی است که عسل بر روی آن نهاده اند وپشه ای بر آن می نشیند بال خویش را از دست می دهد ؛ و اگر بر نان خشکی بنشیند هیچ گزندی به وی نخواهد رسید.
19- شما را از خوردن باز نمی دارم ؛ بلکه نیک بنگرید از کجا می خورید؟ وچگونه شما را از خوردن باز دارم در حالیکه پروردگار می فرماید: (يَا بَنِي آَدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ)الاعراف- 31.
20- اگر پرودگار را با هفتاد گناهی که میان تو و اوست ملاقات کنی بهتر از آن است که او را با یک گناهی ملاقات کنی که میان تو ومردم است.
21- اگر آهنگ و عزم امری از امور آخرت را نموده ای پس بسرعت بسوی آن بشتاب قبل از اینکه شیطان میان تو وآن فاصله ایجاد کند.
22- نسبت به هیچ انسانی که فرامین الهی را اطاعت می کند کینه مورز؛ و نسبت به عام وخاص دلسوز و مهربان باش و رابطه خویشاوندی را قطع مکن گرچه دیگران رابطه خویش را با تو قطع نمایند. اگر این کارها را انجام دادی همراه با پیامبران وشهدا خواهی بود.
23- چنان کم بخو که بتوانی شب را براحتی به صبح برسانی ؛ و همواره روزه بگیر زیرا روزه دربهای فجور ونافرمانی را می بندد ودربهای عبادت را بر تو می گشاییید ؛ و کم سخن بگو زیرا کم سخن گفتن قلب را نرم می کند و سکوت را پیشه کن که بوسیله سکوت پرهیزگاری را بدست خواهی آورد.
24- طعنه زننده ای مباش که دوست دارد فقط خود از زبان دیگران در امان باشد بلکه نسبت به دیگران مهربان ودلسوز باش.
25- چنان بخشش کن که بتوانی بوسیله آن بسیاری از عیبهایت را بپوشانی.
26- همواره نیکی کن تا پروردگار در قبر آرامش نصیبت نماید و از گناهان بپرهیز تا شیرینی ایمان را بدست آوری.
27- به آنچه خداوند روزی ات گردانیده خشنود وراضی باش بی نیاز خواهی شد ؛ وبر پروردگار توکل کن تا قوی شوی.



برگرفته از کتاب: مواعظ الإمام سفیان الثوری.جمع آوری :صالح الشامی
منبع: سايت بيداري