اُمّ المؤمنین عایشه(رض) همسر، همراه و همراز پیامبر(ص)- بخش سوّم و پایانی

اُمّ المؤمنین عایشه(رض) همسر، همراه و همراز پیامبر(ص)- بخش سوّم و پایانی


نویسنده: دکتر رُفَیدة الحبش
ترجمه: داود نارویی


شخصیت ام‌المؤمنین عایشه به مثابه‌ی یک زن دعوتگر و مسؤول در تصمیم‌گیری ها و موضع‌گیری‌های وی نسبت به مقوله‌ی امر به معروف و نهی از منکر متجلی می‌شود. روزی حفصه دختر عبدالرحمن با چارقدی نازک و با گریبانی برهنه، نزد وی آمد. عایشه آن چارقد را پاره کرد و در عوض یک چارقد غلیظ و کلفت به او داد.[الطبقات الکبری، ج8،ص72] زمانی که زنان حمص نزدش آمدند، گفت: «شمایید که زنانتان را به حمام‌های عمومی می‌برید؟ از رسول خدا شنیدم: هر زنی که لباس‌هایش را در جایی غیر از خانه‌ی شوهر خود در بیاورد، در حقیقت پرده‌ای را که میان او و خدا وجود دارد، پاره کرده است.»[المسند، امام احمد، ج6،ص41] 9- امر به معروف و نهی از منکر

ادامه نوشته

اُمّ المؤمنین عایشه(رض) همسر، همراه و همراز پیامبر(ص)- بخش دوّم

اُمّ المؤمنین عایشه(رض) همسر، همراه و همراز پیامبر(ص)- بخش دوّم


نویسنده: رُفَیدة الحبش
ترجمه: داود نارویی


عایشه یک ادیب کامل بود. به ندرت شعر می‌سرود، اما در حافظه‌ی خود، گنجینه‌ای از شعر داشت. این اشعار متعلق به شاعران بزرگ دوران جاهلیت بود. تسلط کامل وی بر شعر، در سخنوری به او استعداد خاصی داده بود. هنگامی که به سخن گفتن می‌پرداخت، بزرگ‌ترین شاعران و ادیبان عصر، خود را در برابرش کوچک می‌دیدند. البته، این امر شگفت نیست، چون بستر زندگی عایشه را در مراحل مختلف، ادیبان بزرگ شکل می‌داده‌اند. نخست در خانه‌ی پدر، همه‌ی زمینه‌های ادبی را کسب نمود. پدر در اعراب یک تبار شناس کامل بود. بر تاریخ عرب تسلط خاصی داشت. این ویژگی‌های ادبی پدر، به طور کامل به دختر منتقل شدند. 2- ادبیات

ادامه نوشته